Czym jest przepuklina pachwinowa?
Przepuklina pachwinowa to jedno z najczęstszych schorzeń chirurgicznych wymagających leczenia
operacyjnego. Szacuje się, że w ciągu życia problem ten dotyczy nawet co czwartego mężczyzny oraz
kilku procent kobiet. Mimo dużej powszechności wielu pacjentów przez długi czas ignoruje pierwsze
objawy, traktując je jako przejściowy dyskomfort lub przeciążenie mięśni.
W rzeczywistości przepuklina pachwinowa nie cofa się samoistnie i z czasem zwykle ulega
powiększeniu. Odpowiednio wcześnie przeprowadzona diagnostyka pozwala uniknąć powikłań oraz
zaplanować leczenie w komfortowych i bezpiecznych warunkach.
Jak powstaje przepuklina?
Przepuklina powstaje w miejscu naturalnego osłabienia powłok jamy brzusznej. Dochodzi do sytuacji, w
której fragment otrzewnej wraz z zawartością jamy brzusznej przemieszcza się przez kanał pachwinowy
lub struktury położone w jego okolicy.
Najczęstsze czynniki sprzyjające:
- Podnoszenie ciężarów,
- Przewlekły kaszel,
- Zaparcia,
- Nadwaga,
- Intensywny wysiłek fizyczny,
- Osłabienie tkanek związane z wiekiem.
Nie zawsze jednak można wskazać jednoznaczną przyczynę — często decydują predyspozycje
anatomiczne lub genetyczne na które nie mamy wpływu. Coraz więcej badań dowodzi, iż to struktura
kolagenu jaką mamy zapisaną w genomie odgrywa dużą rolę jako czynnik ryzyka
powstawania przepuklin.
Objawy przepukliny pachwinowej
Objawy rozwijają się stopniowo. Początkowo pacjent zauważa niewielkie uwypuklenie w pachwinie,
które:
- Pojawia się podczas wysiłku,
- Zwiększa się przy kaszlu,
- Zmniejsza się w pozycji leżącej.
Z czasem mogą wystąpić:
- Uczucie ciągnięcia,
- Pieczenie,
- Ból promieniujący do moszny lub uda,
- Dyskomfort podczas chodzenia.
W zaawansowanych przypadkach przepuklina przestaje się odprowadzać.
Czy przepuklina jest niebezpieczna?
Najgroźniejszym powikłaniem jest uwięźnięcie przepukliny, czyli sytuacja, w której zawartość worka
przepuklinowego zostaje zakleszczona.
Objawy alarmowe:
- Nagły silny ból,
- Twardy guz,
- Nudności,
- Wymioty,
- Zatrzymanie gazów i stolca.
To stan wymagający pilnej operacji.
Diagnostyka
Rozpoznanie w większości przypadków opiera się na badaniu lekarskim. Badania dodatkowe stosuje się
przy wątpliwościach:
- USG pachwiny,
- Tomografia komputerowa,
- Badania przedoperacyjne.
Czy przepuklinę można leczyć bez operacji?
Nie.
Pas przepuklinowy może jedynie czasowo zmniejszać objawy, ale nie usuwa przyczyny choroby.
Jedyną skuteczną metodą leczenia pozostaje operacja.
Nowoczesne metody operacyjne
Operacja klasyczna
Polega na wzmocnieniu ściany kanału pachwinowego przy użyciu polipropylenowej niewchłanialnej
siatki chirurgicznej, najczęstszą techniką plastyki przepukliny pachwinowej sposobem klasycznym jest
technika lichtensteina.
Metoda beznapięciowa bardzo dobrze zaopatrująca przepuklinę obarczona niską ilością nawrotów
przepuklin ale wiążąca się z dłuższą rekonwalescencją i większymi dolegliwościami bólowymi w
porównaniu do techniki laparoskopowej.
Zalety:
- Możliwość wykonania operacji w znieczuleniu podpajęczynówkowym czy nawet w znieczuleniu
miejscowym, - Niski odsetek nawrotów przepuklin.
- Metoda beznapięciowa
- Krótki czas operacji
Wady :
- Metoda otwarta: Wymaga nacięcia skóry (około 5-7 cm) w okolicy pachwiny, co pozostawia widoczną bliznę.
- Większy ból na ogół, Ryzyko bólu przewlekłego
- Możliwe powikłania miejscowe – krwiaki, infekcja
- Dłuższa rekonwalescencja.
Operacja laparoskopowa – TAPP (Transabdominal pre-peritoneal)
Przez 3 małe nacięcia ( 5 mm i 10 mm) chirurg wprowadza kamerę i narzędzia do jamy otrzewnej po
wcześniejszym wytworzeniu odmy otrzewnowej, aby od wewnątrz umieścić polipropylenową
niewchłanialną siatkę w przestrzeni przedotrzewnowej.
Obecnie jedna z najczęściej wybieranych metod na świecie.
W szczególności zalecana w przypadku operacji przepuklin u kobiet.
Zalety:
- Mniejszy ból
- Krótsza rekonwalescencja
- Szybki powrót do pracy
- Lepszy efekt estetyczny
- Niski odsetek nawrotów przepuklin
- Możliwość zaopatrzenia kilku przepuklin w czasie jednej operacji
- Jednoczasowe zaopatrzenie przepukliny prostej, skośnej i udowej z jednego dostępu operacyjnego
- Mniej zakażeń pooperacyjnych-co jest szczególnie istotne podczas wszczepiania materiału obcego
- Metoda beznapięciowa
- Wgląd anatomiczny: Lepsza wizualizacja wnętrza jamy brzusznej (lepsza precyzja)
Wady:
- Konieczność znieczulenia ogólnego i zwiotczenia chorego/chorej.
- Dłuższy czas trwania
Przygotowanie do operacji przepukliny
Pacjent wykonuje:
- Morfologię, elektrolity, kreatyninę, INR, Aptt, grupę krwi.
- USG jamy brzusznej/ przedniej ściany jamy brzusznej
- EKG,
- Profilaktyka zakrzepowo zatorowa indywidualnie (kompresjoterapia/heparyny drobnocząsteczkowe)
- Konsultację anestezjologiczną
u niektórych chorych: - Optymalizacja chorób przewlekłych w AOS/POZ
- Redukcja masy ciała u chorych z nadwagą czy otyłością – zmniejsza ryzyko nawrotu przepukliny,
poprawa warunków śródoperacyjnych – Konsultacja dietetyka - Odstawienie leków przeciwkrzepliwych pod kontrolą lekarza, który je zlecał.
Rekonwalescencja
Większość pacjentów:
- Wraca do domu następnego dnia,
- Chodzi już kilka godzin po operacji,
- Wraca do lekkiej aktywności po 1–2 tygodniach.
Pełne gojenie trwa około 3 – 6 tygodni.
Po operacji przepukliny zaleca się:
- Codzienną zmianę opatrunków i toaletę ran pooperacyjnych
- Przyjmowanie doustnych leków przeciwbólowych w razie potrzeby (np. paracetamol/nurofen/pyralgina
jeśli chory nie jest na nie uczulony) - Zakaz podnoszenia przedmiotów o wadze powyżej 5kg, zakaz wykonywania intensywnego wysiłku
fizycznych (tłoczni brzusznej) przez okres 3 – 6 tygodni - Kontrola i usunięcie szwów skórnych 10-14 dni po operacji
- Kontrola 2 miesiące po operacji u operatora
Najczęstsze pytania pacjentów
Czy przepuklina może wrócić?
Ryzyko nawrotu jest niskie przy prawidłowo wykonanym zabiegu.
Czy operacja boli?
Nowoczesne metody znacząco ograniczają ból pooperacyjny.
Jakie siatki używane są do operacji przepuklin?
Podczas operacji metodą Lichtensteina używa się niewchłanialnych siatek na ogół wykonanych z
polipropylenu wielkości 10cm x 15cm.
Podczas laparoskopowej plastyki przepuklin pachwinowych zazwyczaj używamy siatek
polipropylenowych nowoczesnych, dedykowanych, trójwymiarowych odpowiednio dostosowanych do
kształtu anatomii dołu pachwinowego renomowanych firm herniologicznych tj Bard, Braun, Medtronic.
Siatki są w różnych rozmiarach i w wersjach prawo i lewostronnej. Ponadto siatki mają różną gęstość
splotu polipropylenu, są siatki lekkie-Light, średnie-MID i ciężkie.
Wszystko to po to aby indywidualizować postępowanie u chorego i dostosować możliwie najlepszy
implant do rodzaju przepukliny, wielkości ubytku. Wszystkie te cechy sprawiają, że implant optymalnie
dopasowuje się do kształtu pachwiny i w konsekwencji możliwie najlepiej naprawia uszkodzoną
anatomię. Co skutkuje lepszym przebiegiem pooperacyjnym pacjenta i mniejszą ilością nawrotów
choroby.
Istnieje możliwość użycia siatek wewnątrzotrzewnowych powlekanych substancją, która ma zapobiegać
powstawaniu zrostów z jelitami. Siatki te używane są bardzo rzadko na ogół gdy nie można
zaproponować choremu innego implantu.
Na rynku funkcjonują również siatki wchłanialne te implanty stosowane są w bardzo
wyselekcjonowanych przypadkach np. przy dużych przepuklinach rozworu przełykowego przepony.
Podsumowanie
Przepuklina pachwinowa jest chorobą częstą, ale możliwą do skutecznego leczenia. Wczesna konsultacja
chirurgiczna pozwala zaplanować zabieg w optymalnym momencie i zmniejszyć ryzyko powikłań.
Realizacja: Hi DESIGN